17 december 2011 : Peter Masseurs trompet en vrienden
CONCERT bij KAARSLICHT op 17 december 2011
Peter Masseurs Ensemble
– Peter Masseurs, trompet en cornet
– Heleen Hulst, viool
– Pamela Smits, cello
– David Kweksilber, klarinet
– Marieke Stordiau, fagot
– Frank van de Laar, piano
PROGRAMMA
Alfredo Casella, Serenata opus 46 (1927)
voor klarinet, fagot, trompet, viool en cello
– Marcia
– Minuetto
– Notturno
– Gavotte
– Cavatina
– Finale
Igor Stravinsky, Suite from L’Histoire du Soldat (1918)
voor klarinet, viool, cornet en piano
– Marche du Soldat
– Le Violon du Soldat
– Petit Concert
– Tango-Valse-Rag
– La Danse du Diable
PAUZE
Bohuslav Martinů, La Revue de Cuisine (1927)
voor klarinet, fagot, trompet, viool, cello en piano
– Prologue
– Tango
– Charleston
– Final
OVER DE TE SPELEN WERKEN EN DE COMPONISTEN
Casella – Serenata opus 46 (1927)
Alfredo Casella (1883-1947) was een Italiaans componist en pianist. Hij studeerde in Parijs bij o.a. Fauré en vestigde zich in1915 in Rome. Hij maakte naam als eminent pedagoog en voorman van de toenmalige moderne Italiaanse muziek. Aanvankelijk schreef hij in een laat-romantisch idioom, verwant aan Strauss en Mahler. Later werd hij beïnvloed door o.a. Stravinsky. Tenslotte werd hij een voorvechter van neobarok en neoclassicisme.
Serenata opus 46 is een duidelijk voorbeeld van het laatste. Het zijn zes 18e eeuwse dansen in een 20ste eeuws jasje. De serenade opent met een parmantige Marcia, gevolgd door een onconventioneel Minuetto dat alleen nog door de ¾ maat herinnert aan de originele dans.
De Notturno is een fraai voor de vijf instrumenten gecomponeerde melancholische sfeertekening. De volgende twee delen splitsen het ensemble in tweeën: de vrolijke en snelle Gavotta is een trio voor de drie blazers en in de Cavatina suggereren de viool en de cello samen een heel strijkkwartet. De Finale is een soort virtuoze tarantella waarin de stralende trompet het laatste woord heeft.
Martinů – La Revue de Cuisine (1927)
Bohuslav Martinů (1890-1959) was een Tsjechisch componist en violist. Hij studeerde in Praag o.a. bij Josef Suk en later in Parijs bij Roussel. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog vertrok hij naar de Verenigde Staten. Na de oorlog doceerde hij compositie in Praag en bracht tenslotte zijn laatste levensjaren door in Zwitserland.
La Revue de Cuisine is ontstaan als balletmuziek waarin geruzied wordt tussen diverse keukenvoorwerpen zoals Pan en Deksel. Hun huwelijk wordt bedreigd door anderen wat ontaardt in veel geruzie. De versie zoals die hier wordt uitgevoerd is een suite uit de oorspronkelijke tien delen en bestaat uit Proloog, Tango, Charleston en Finale. Martinů werd sterk geïnspireerd door de Amerikaanse jazz ritmes als de cakewalk, de charleston,de blues, de tango en de rumba, en dat komt in dit stuk op heel bijzondere wijze tot uiting.
Stravinsky – L’Histoire du Soldat (1918)
Igor Stravinsky (1882-1971) is gedurende meer dan een halve eeuw toonaangevend geweest. Vooral zijn balletmuziek, geschreven tussen 1910 en 1920 voor de Ballets Russes van Diaghilev in Parijs heeft hem grote roem bezorgd. In deze periode ontstond ook de theatermuziek, die u in een bijzondere combinatie gaat horen.
L’Histoire du Soldat. In de originele versie is het een stuk in twee delen, elk een flink aantal scenes bevattende, voor een spreker, zeven musici en dansers. De versie echter die hier wordt uitgevoerd is de door Stravinsky zelf geautoriseerde bewerking voor piano, viool en klarinet. Een pianotrio dus. Het bijzondere is echter dat u getracteerd gaat worden op een uitvoering waarbij de originele trompetpartij hier wordt toegevoegd aan het trio. Het is gebleken naadloos te passen en fantastisch te klinken.
Over de musici
Heleen Hulst studeerde viool bij Vera Beths aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Als soliste speelde zij onder andere bij het Radio Symfonie Orkest, het Robert Schumann Kammerorchester en London Sinfonietta. Verder speelt zij regelmatig met het Schönberg Ensemble, Asko en Nieuw Ensemble. Zij nam in 1995 en 1997 deel aan het muziekfestival in Tanglewood waar zij beide keren de prijs voor “outstanding violinist” ontving. Met Gerard Bouwhuis vormt zij sinds 1997 een duo en samen richtten zij Nieuw Amsterdams Peil op, een groep die zich toelegt op de kamermuziek van de 20ste en 21ste eeuw. In China speelt zij momenteel met het Nieuw Ensemble de geavanceerde 4-toons stukken van onder andere Ferneyhough en Grisey
David Kweksilber (12 februari 1973) is klarinettist en saxofonist, thuis in zowel gecomponeerde als geïmproviseerde muziek. Recensies roemen herhaaldelijk zijn grote virtuositeit. Als solist en ensemblespeler speelt Kweksilber in zulke verschillende gezelschappen als het Asko|Schönberg en de New Cool Collective Big Band. Ook richt hij in 2008 een eigen bigband op voor hedendaagse muziek met improvisatievormen. Hij speelt regelmatig samen met pianoimprovisator/componist Guus Janssen. Diverse Nederlandse componisten schrijven werken voor hem. David Kweksilber wint in 1998 de Persprijs van de Vriendenkranscompetitie van de Vriendenvereniging van het Concertgebouw en het Concertgebouworkest. Ook wint hij de Nicolai-prijs voor klassiek saxofoon.
Frank van de Laar begon op tienjarige leeftijd zijn pianostudie die hij in 1989 aan het Sweelinck Conservatorium met de hoogste onderscheiding afrondde. In 1987 won hij de derde prijs op het Internationale Brahms Concours te Hamburg en in 1988 behaalde hij de eerste prijs op het Postbank-Sweelinck concours en debuteerde in datzelfde jaar in het Concertgebouw.
Sindsdien volgden vele optredens in binnen- en buitenland elkaar in hoog tempo op en werden door pers en publiek warm onthaald. Hij concerteerde in bijna alle landen van Europa, in Amerika en Azië waarbij vele prijzen en onderscheidingen hem ten deel vielen.
Inmiddels zijn meer dan 20 cd’s verschenen van zijn hand
Peter Masseurs (1944) studeerde aan het Conservatorium van Antwerpen. Na zijn studie, in 1963 ging Masseurs spelen in de Koninklijke Marinierskapel. In maart 1970 werd hij eerste trompettist van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Vanaf 1982 had hij dezelfde positie bij het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO).
Sindsdien speelde hij in soloconcerten van Joseph Haydn, Henri Tomasi, Bernd Alois Zimmermann en Dmitri Sjostakovitsj en in september 2002 in de wereldpremière van het concert voor flügelhorn van Willem Jeths. Dit stuk werd geschreven in opdracht van het KCO en is speciaal voor Masseurs geschreven. Naast Jeths schreven ook andere componisten voor hem, zoals Otto Ketting en Martijn Padding Hij speelde solo met veel andere orkesten in Nederland en Europa. Hij speelde verder in ensembles als het Nederlands Blazers Ensemble, het Asko Ensemble, het Schönberg Ensemble, het Viotta Ensemble, de Amsterdamse Bachsolisten en de Ebony Band. Peter Maseurs is nu gepensioneerd en treedt hij voor zijn plezier op, op plaatsen die hij leuk vindt.
Pamela Smits, geboren te Ottawa, Canada, groeide op in Nederland. Zij studeerde aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam bij de toenmalige solocellist van het Koninklijk Concertgebouworkest Jean Decroos. Tijdens haar studie werd Pamela Smits een aantal malen eervol onderscheiden. Als soliste trad zij aan beide zijden van de Atlantische oceaan met verschillende orkesten op in cello concerten van o.a. Schumann, Tchaikovsky’s Rococo variaties, Haydn D groot, Boccherini Bes groot en C.Ph.E. Bach. Sinds 2009 is de Nederlandse pianist Maarten den Hengst de vaste recital partner van Pamela Smits. Samen hebben ze al vele concerten gegeven in Nederland en Duitsland, o.a. in de kleine zaal van het Concertgebouw, en in een serie van de componist Hans Kox. In kamermuziekverband heeft zij in verschillende formaties opgetreden met musici uit Amerika, Azië en Europa. Pamela Smits maakt verder deel uit van het in 2009 opgerichte Pentachord Ensemble
Marieke Stordiau studeerde fagot aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam bij John Mostard en Brian Pollard. Van 1984 tot 2001 was zij als fagottist werkzaam bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Ook vormde zij jarenlang een duo met pianist/componist Marjolein Bakker. Diverse componisten hebben werken aan hen opgedragen. Sinds 1992 maakt zij deel uit van het Nederlands Blazers Ensemble. In 2002 richtte Marieke Stordiau de ‘Stichting De Luie Vrouw’ op. Hiermee initieert zij voorstellingen waarin sprookjes uit steeds verschillende culturen een hoofdrol spelen. In verschillende kamermuziekbezettingen en in samenwerking met de componist en de verteller ontstaan ‘vertel’-concerten voor jong en oud. Sinds 2007 maakt Marieke Stordiau deel uit van het Hexagon Ensemble.
